در تنهايی بود كه پی برديمچقدر تنهاو بی‌كس و كاريمنه جگرگوشه‌اینه دوستینه همدمینه خويشاوندی كه كوتاه كندجمعه‌های طاقت فرسايمان را

Your Comment Comment Head Icon

Login